Turniejowe systemy czasu w go

Turnieje europejskie

Imprezy europejskie, rozgrywane w przepisach turniejowych European Go Federation i jej federacji członkowskich, w większości używają byo-yomi. Czas główny zmienia się wraz z harmonogramem; czas dodatkowy niemal zawsze wygląda tak samo.

Pięć okresów po 30 sekund jest w Europie niemal stałą: dość, by dokończyć długą końcówkę, ale nie tak dużo, by runda się przedłużyła. Czas główny jest pokrętłem harmonogramu.

Przepisy EGF obejmują też Ing, w którym gracz, któremu wygasł czas główny, może wziąć do trzech okresów po jednej szóstej czasu głównego, każdy za dwa punkty przy liczeniu. To rzadkość, ale jeśli twoja impreza go stosuje, zegar musi zliczać zarówno okresy, jak i karę. Zobacz Ing, NHK i progresywne.

Turnieje amerykańskie

AGA gra na czasie bonusowym, nie na byo-yomi. US Open rozgrywa się w tempie 60 minut + 20 sekund na ruch, a AGA publikuje ustawienia minimalne, przy których partia liczy się do rankingu:

Powodem jest argument harmonogramowy. W byo-yomi partia może w zasadzie trwać bez końca, bo każdy ruch w czasie przywraca okres; przy czasie bonusowym zegar i tak zmierza w dół, więc rundy kończą się bliżej zaplanowanej długości. Wiele klubów amerykańskich wciąż stosuje też kanadyjskie byo-yomi — 45 minut plus 25 kamieni na 10 minut — które działa na prostym sprzęcie i łatwo je wyjaśnić.

Partie zawodowe i mecze o tytuł

Zawodowe go stosuje byo-yomi z długimi czasami głównymi. Zwykła partia zawodowa daje każdemu graczowi dwie do trzech godzin plus pięć okresów po 60 sekund. Ważne mecze o tytuł idą znacznie dalej — najdłuższe japońskie tytuły rozgrywa się przez dwa dni, z czasem głównym liczonym w wielu godzinach, gdy partię zapieczętowuje się na noc i wznawia następnego ranka.

Japoński telewizyjny turniej NHK jest celowym przeciwieństwem: bez żadnego czasu głównego, 30 sekund na ruch plus dziesięć minutowych okresów rezerwowych. Istnieje po to, by zmieścić się w pasmie antenowym, zachowując poważną grę, i wytwarza charakterystyczny, równy rytm.

Wybór systemu na własną imprezę

Licz od tyłu, od harmonogramu, bo to harmonogram jest ograniczeniem, które nie może się wygiąć:

1. Zdecyduj, ile rund dziennie i jak długi jest dzień. Cztery rundy w osiem godzin zostawiają mniej niż dwie godziny na rundę, wliczając kojarzenie, przerwy i przedłużenia.
2. Zaplanuj na samą grę około 75% tego czasu. Dwugodzinne okienko oznacza system, który kończy się w około 90 minut.
3. Dwóch graczy, każdy zużywający czas główny plus dodatkowy, to z grubsza 2,5 × czas główny. Trzydziestominutowy czas główny daje partię 75 do 90 minut. Stąd bierze się 45 min + 5 × 30 s przy rundzie dwugodzinnej.
4. Potem wybierz czas dodatkowy. Pięć okresów po 30 sekund to bezpieczna europejska wartość domyślna. Jeśli potrzebujesz mocniejszych gwarancji co do godziny zakończenia, użyj czasu bonusowego, tak jak robi to AGA.
5. Podaj system w ogłoszeniu dokładnie. „45 min + 5 × 30 s byo-yomi” jest jednoznaczne. „45 minut” nie jest i zostanie zinterpretowane na trzy różne sposoby.

Prowadzenie imprezy na telefonach

Telefony w roli zegarów turniejowych są na poziomie klubowym coraz normalniejsze, a wymagania praktyczne są konkretne. Każda plansza potrzebuje tego samego systemu, poprawnie ustawionego, a dyrektor musi móc naprawiać pomyłki bez restartowania partii.

Byoyomi Timer to obsługuje: gotowe ustawienia dla standardowych systemów turniejowych, własne systemy czasu, które można nazwać i zapisać, tak by to samo ustawienie dało się odtworzyć na wszystkich planszach, oraz narzędzia sędziego korygujące czas, okresy i kamienie w trakcie partii. Ekran nie gaśnie, zegar liczy dalej na ekranie blokady przez Live Activity, a wszystko działa bez połączenia — przydatne w salach ze słabym zasięgiem.

Dwie rzeczy do powiedzenia graczom na odprawie: wyciszyć powiadomienia i ustalić dla całej sali, czy odliczanie głosowe jest włączone. Piętnaście plansz odliczających na głos to nie jest dobra sala do myślenia — tryb tylko z sygnałem dźwiękowym i tryb cichy istnieją dokładnie po to.